A Review of the Old World Genus Camptorhinus SCHÖNHERR, 1825 (Coleoptera: Curculionidae: Molytinae: Ithyporini)

W monografii, stanowiącej istotny wkład w rozwój dyscypliny, rodzaj Camptorhinus Schönherr, 1825, został zrewidowany na podstawie materiału muzealnego (ponad 4700 okazów). Autor przeanalizował morfologię postaci dorosłych, budowę męskich i żeńskich terminaliów, morfometrię oraz zmienność. W książce zamieszczono diagnozy i klucz do oznaczania gatunków. Wyznaczono materiał typowy, w tym dwa neotypy ustanowione dla gatunków ze zniszczonymi okazami typowymi: Camptorhinus simplex Seidlitz, 1867 oraz Camptorhinus statua (Rossi, 1790). Liczne lektotypy wyznaczono w celu zachowania stabilności nomenklatury.

Wysoką wartość naukową prezentowanej monografii zwiększa fakt, że na 697 rycinach autor przedstawił cechy morfologiczne i terminalia. 

W tekście zaprezentowano następujące synonimizacje:

Camptorhinus albizziae Marshall, 1933 syn. nov. z C. conradti Hustache, 1932
C. lesnei Marshall, 1952 syn. nov. z C. fuliginosus Fairmaire, 1901
C. erectisquamis Marshall, 1928 syn. nov. z C. griseus Hustache
C. gracilipes Marshall, 1928 syn. nov. z C. griseus Hustache, 1924
C. latifemur Marshall, 1935 syn. nov. z C. hoplocnemis Heller, 1923
C. doriae Pascoe, 1885 syn. nov. z C. quadrilineatus Chevrolat, 1884
C. crinipes Gahan, 1900 syn. nov. z C. quadrilineatus Chevrolat, 1884
C. pentagon Marshall, 1958 syn. nov. z C. scrobicollis Faust, 1894
C. cineritius Fairmaire, 1892 syn. nov. z C. setiferus Boheman, 1844
C. fasciatus Schaufuss, 1872 syn. nov. z C. simplex Seidlitz, 1867
C. ephippiger Boheman, 1837 syn. nov. z C. statua (Rossi, 1790)
C. affinis Faust, 1894 syn. nov. z C. tibialis (Sparrman, 1785)
C. brullei Boheman, 1837 syn. nov. z C. tibialis (Sparrman, 1785)
C. dorsalis Boisduval, 1835 syn. nov. z C. tibialis (Sparrman, 1785)
C. dorsiger Fairmaire, 1871 syn. nov. z C. tibialis (Sparrman, 1785)
C. frater Kolbe, 1883 syn. nov. z C. tibialis (Sparrman, 1785)
C. posticalis Thomson, 1858 syn. nov. z C. tibialis (Sparrman, 1785)
C. capucinus Marshall, 1928 syn. nov. z C. variabilis Hustache, 1924.

Autor publikacji opisał  w niej dwadzieścia pięć gatunków nowych dla nauki. Są nimi:

Camptorhinus alboscutellaris sp. nov.
C. albocaudatus sp. nov.
C. angulatus sp. nov.
C. angustipes sp. nov.
C. annae sp. nov.
C. atrocaudatus sp. nov.
C. birmanicus sp. nov.
C. borowieci sp. nov.
C. ceylonensis sp. nov.
C. filiformis sp. nov.
C. furcipennis sp. nov.
C. incognitus sp. nov.
C. interruptus sp. nov.
C. kaniai sp. nov.
C. lucidus sp. nov.
C. maculatus sp. nov.
C. marmoratus sp. nov.
C. nigrolineatus sp. nov.
C. problematicus sp. nov.
C. pseudoscrobicollis sp. nov.
C. robustus sp. nov.
C. sparsosetosus sp. nov.
C. spinosulus sp. nov.
C. subtilis sp. nov.
C. tuberculatus sp. nov.

Trzy gatunki wyłączono z rodzaju i przeniesiono do: Ithyporini incertae sedis (Camptorhinus albocaudatus FAIRMAIRE, 1902; C. euchromus FAIRMAIRE, 1901) oraz Acicnemidini LACORDAIRE, 1866 incertae sedis (C. squamosohirtus FAIRMAIRE, 1897). Ze względu na brak materiału dowodowego cztery gatunki uznano za nomina dubia: Camptorhinus brevipes FAIRMAIRE, 1897b; Camptorhinus hystrix FAIRMAIRE, 1882; Camptorhinus inferus FAIRMAIRE, 1897b; Camptorhinus pusillus HUSTACHE, 1939.

Na podstawie wyników dokonanej rewizji należy stwierdzić, że  rodzaj obejmuje 57 gatunków rozmieszczonych w Palearktyce, Krainie Etiopskiej, Orientalnej i Australo-Pacyficznej.